مدتیه مادرشوهر رو دعوت نکردم . چرا ؟ چون ۵ صبح بلند می شم و درسمو می خونم و بدو بدو می رم اداره تا عصر بعد دوباره بدو بدو می یام خونه و می رسم به حلما و کارهای خونه و حسابی سرم شلوغه . از اونور خودم هم مدام استرس کارهامو دارم و ابدا استرس اضافی رو نمی تونم تحمل کنم . علت دیگه ش هم اینه که خداییش بگم ابداً دلتنگ آزاررسانی های مادرشوهر نشدم !!. چون هربار که دعوت می کنم بعدش باید کلی به خودم فحش بدم ، چون چنان ترتیبمون داده می شه که به غلط کردن می افتیم و از دعوتی که کردیم پشیمون . این تا اینجای ماجرا و اما مادرشوهر هم ابداً لزومی نمی بینن دردونه !!!! پسرشون رو خونه شون دعوت کنند . آخرین باری که خونشون رفتیم چندماه پیش بوده که یعنی دعوتمون کردند اما خودمون غذا خریدیم و بردیم !! دو هفته پیش ، پیش خودم فکر کردم که حالا همسر گرامی هیچی نمی گه که دعوتش کنیم من بردارم زنگ بزنم و دعوت کنم چند روزی بیاد اینجا ، البته ما برای شام یا نهار دعوت می کنیم ، خودشون چند روز می مونند . زنگ زدم ، می بینم خونه یکی از فامیل هاشون مونده و کلی اصرار کردم و هی گفته نه نمی تونم بیام و بعدا می یام وحالا مهمون فلانی ام . می گم خوب فلانی هارو هم دعوت می کنم . می گه نه حالا خودم می یام بعداً . تا چهارشنبه شبش شد و من خونه خواهرم یک دوره دوستانه ( زنانه ) داشتیم . وقتی اومدم شوهرم گفت که مامانم زنگ زده کارت داشته ! و زنگ زد و احوال پرسی که آره من که کم کم باید آماده شم برای رفتن به آمریکا و دوسه هفته ای هم هست خونه نبودم باید برم خونه به کارهام برسم و موهامو رنگ کنم و ..... . من هم دروغ چرا ابدا تعارف نکردم بیاین اینجا ، یا بیاین من خودم موهاتونو رنگ می کنم . چون همیشه هروقت بود من این کارو براش می کردم . من هم اصلا حوصله نداشتم و تعارف نکردم . فردا صبح ساعت ۶ صبح زنگ زده به شوهرم که برو برامون آش بگیر و بیار خونه فلانی ها که مهمونش بود !!!! شوهر من هم غرغرکنان رفت و آمد . دیدم وقتی اومد عصبانیه . نگو خانم مدتی بود حال منو نگرفته بود و شوهرم رو پر نکرده بود ساعت ۶ صبح دلش خواسته حال گیری کنه . شوهرم اومده می گه مامانم دیشب به تو دقیقا چی گفته ؟؟؟؟؟ براش گفتم . می گه : یعنی به تو نگفته می خوام بیام خونه شما و تو تعارفش نکردی ؟؟؟ منو می گی داشتم دو تا شاخ دراز درمی آوردم . گفتم کی به من همچین حرفی زده ؟ گفت چند هفته س خونه نبودم می خوام برم دم رفتن به کارهام برسم . !!!!!!!!! شوهرم هم حرفی نزد و رفت تو فکر و ساکت شد . یعنی سرکار علیه دروغ می سازه که بتونه بین ما رو به هم بزنه .
عصر پنج شنبه شوهرم اومده می گه بچه ها ( دوستانمون ) گفتن شام می گیریم و می یایم . من هم داشتم آماده می شدم که تلفن زنگ زد و حلما دیدم پای تلفن مدام می گه آره ، نه ! تا بعد گوشی رو داد به باباش و دیدم مادرشوهره . حالا همسر گرامی : سلام مامان خوبی چی ؟ نه ؟ ما ؟ نه ؟ و سرخ شد و آمپر چسبوند از عصبانیت!!!! من هم که زود فهمیدم چی شده لابد دوباره بهانه ای تراشیده ، خیلی وقته حال ما رو نگرفته و تا زهرش رو نریزه ول نمی کنه . دیدم که شوهرم خیلی عصبانیه تلفنو گذاشت و سیگارشو برداشت و رفت از خونه بیرون . بعد هم که اومد مگه دیگه آدم بود؟ فقط به زور به بچه ها یه لبخند می زد . می گم چی شده ؟ معلوم شده که خانوم فرمودن شما برای چی مهمون دارین ؟!!!!!! زنت مهمون دعوت کرده که تو نخوای منو دعوت کنی خونه ت!!! . و شوهرم هم تلاش داشته بگه بچه الکی گفته ما که مهمون نداریم !!!! یعنی کار من به جایی رسیده که برای مهمون داشتنم هم باید از این بشر اجازه بگیرم. خلاصه که باعث شد ما دوباره یه کوچولو با هم بحثمون بشه . مهمون هامون دوست هامون بودن که وقتی دور همیم واقعا بهمون خوش می گذره و حسابی خنده به راهه . بچه ها گفتن فردا نهار هم پیش هم باشیم . جمعه صبح که شد شوهرم می گه میای با بچه ها نریم بیرون ؟ می گم چرا؟ می گه من حواسم نبوده !!!!! مامانم رو دعوت کردم . سریع فهمیدم داره الکی می گه چون قرار بود سی ام زن عموش رو برن سرخاک و قرار بود بره مامانش رو برداره با هم برن . و این جوری به من گفت که بره مامانه رو به زور بیاره و در حقیقت از دلش در بیاره . اما اون روی سکه این بود که مادرشوهر حسابی گرفته بودش و اگه می اومد اول پسرش رو پر می کرد و بعد می اومد یک شستشوی حسابی منو می داد بعد هم ما دو تارو می انداخت به جون هم و تا زهرش رو نمی ریخت آروم نمی گرفت . من هم زود شستم خبردار شد و گفتم من به بچه ها قول دادم مامانتو تو هفته بیار ولی امروز رو می ریم . اما مردم از اضطراب تا ظهر که شوهرم اومد . خوب می دونین بازتاب همه این جنگولک بازیهای این زن چیه ؟؟؟ تا می تونه می ره رو مخ پسرش و حسابی شست و شوش می ده . اینی که می گم این طوری نیست که حرف بزنه ، اساسی می شوره و می گذاره کنار . به قول فامیلشون همچین می شوره که هیچ مرده شوری تا حالا نشسته !!!! اما الان یک هفته ست که بازتابش هست . همسرگرامی رو پر می کنه . اونم مثلا می خواد ناراحتی شو سر ما خالی نکنه ، اما عملا نمی تونه ، هیچی نمی گه و با اخم فراوون و بی حوصله و فوق العاده عصبی از در میاد تو . من که ابدا هیچی بهش نمی گم . چون اگه کم و زیاد حرفی بزنم می دونم که آماده انفجاره و کار خراب می شه . اما بچه رو چه کنم ؟ حرف عادی عادی هم بزنم شوهرم عصبانی می شه و دادش می ره به آسمون . حق هم داره مگه یه آدم چقدر اعصاب داره ، اینقدر مسئولیت شغلیش سنگین و استرس زا هست ، دیگه مشکل اضافه رو نمی تونه تحمل کنه ، بهش حق می دم ، وقتی این زن این رفتارا رو می کنه اونم اخلاقش به هم می ریزه. نتیجه این که این زن نمی گذاره ما مثل آدم زندگی کنیم . نمی گذاره این زندگی با آرامش بگذره . هر چقدر هم که من خونه رو آروم نگه می دارم باز همسر آرامش نداره و با کوچکترین بهانه ای منفجر می شه ، چون هی حرف نمی زنه و خودخوری می کنه . البته چه فایده که بعدش هم پشیمون می شه . ولی می شه یک آدم سراسر اضطراب و عصبانی . باعث می شه نه با من و نه با بچه درست حرف بزنه . خوب حق هم داره مگه یک آدم چقدر تحمل داره ؟ مگه چقدر اعصاب داره ؟ چند روزی یکبار این قضیه تکرار می شه ، خانم بهانه ای دستش می یاد و زندگی مارو به هم می ریزه . شوهرم هم ابدا بی خیالی تو وجودش نیست . اصلا ما باید تا کی از دست این زن رنج بکشیم ؟ اون روز اینقدر ناراحت بودم که به مامانم گفتم به خدا گاهی اینقدر درد به دلم می یاد که می گم کاش بمیره تا بلکه اون موقع ما بتونیم مثل آدم زندگی کنیم . بعد پشیمون می شم چون بالاخره اسمش مادره ! چون آمریکا هم که میره ول کن نیست تلفن هاش به راهه و اونجا تازه همدست هم داره اون خواهره هم خودش رو می ندازه وسط . این روزها همش می گم کاش خدا سر عقلش بیاره . اینقدر داغونم کرده . اما مامانم همش دعوا می کنه که این چه حرفیه می زنی چرا راضی به مرگش می شی ؟ به خدا تا همچین آدمی تو زندگی آدم نباشه ، هیچ کی نمی فهمه چقدر سخته . تازه حالا روزگار خوشی منه ، از موقعی که آمریکا رفته چند سالی زندگی کرده یه کم آروم تر شده ، اذیت هاش کمتر شده ، یا به قول همسر گرامی می گه مامانم منطقی تر !!!!!! شده ! . گذشت اون زمانی که تو خونه این آدم زندگی می کردیم . گذشت اون موقعی که به ما اجازه نمی داد زن و شوهر با هم خوابیدیم در اتاق خوابمون رو ببندیم . چون معتقد بودن در خانه ایشون اجازه همچین کاری رو نداریم !!! گذشت اون موقعی که خدای نکرده اگر مادر و پسر مشغول حرف زدن بودن و من کاری پیش میومد و شوهرم رو صدا می کردم باید داد وبیدادش رو تحمل می کردم که به حقی ! وقتی مادر و پسر دارن حرف می زنن پسرش رو صدا کردم ؟ حتما منظورم این بوده که نگذارم با مامانش حرف بزنه . گذشت اون روزهایی که اگه خونه ش مهمون بودم و پیش خودم حرصم می گرفت که یعنی من اونجا مهمونم باید بگذارم بردارم بشورم تا خانم صداش درنیاد . اگر ظرف رو نمی شستم جیغش در میومد به پسرش که اینو از خونه من بکن بیرون !!!!! گذشت اون روزهایی که اگه شوهرم دور وبر من بود رک و صریح ابراز نفرت می کرد از من . خیلی سخته . اینقدر این آدم به من بدی کرده که همیشه به شوهرم می گم که اینقدر به من رنج داده که اون دنیا خدا تلافیشو در بیاره . چی بگم ؟ چه فایده داره گفتن این حرف ها . من با یک آدم بیمار و بدبین طرفم . تا این آدم هم زنده هست نمی گذاره ما زندگی مون با آرامش بگذره . مدام موش دووونی می کنه .

شوهرم هنوز راضی نشده که دیدن دختر خاله ش بره که از آمریکا اومده . می گه اینها لایق احترام نیستن . خوب من چی بگم ؟ یکی دوبار گفتم که حداقل یک زنگ بزن و بهانه دستشون نده . اونروز اومدیم خونه و دیدم شماره خونه خاله ش روی تلفنه . به شوهرم گفتم زنگ می زنی بهشون ؟ گفت نه ، فرداش مامانه ترتیبش رو داده که آره خاله ت گفته زنگ زدم خونه شون ، حتما ! شماره منو دیدن گوشی رو برنداشتن !!! یا زنش فهمیده به فلانی نگفته که من زنگ زدم . دو سه بار هم رو موبایل هاشون زنگ زدم تلفنم رو جواب ندادن . آخه بشر تو نه بیسوادی نه با آدم بی سواد طرفی ، اگر زنگ زده بودی که شماره ت می افتاد رو موبایل که . چه لزومی داره این همه دروغ بگین . چه هدفی دارین ؟ آخرش چی گیرتون می یاد ؟

امروز صبح شوهرم می گه امشب که بچه ها می یان ( دوستامون ) هم موبایل ها رو خاموش می کنیم و هم تلفن رو جواب نمی دیم . از اون طرف مادر شوهر دیده این آخریها دیگه دعوتش نمی کنیم خودش به شوهرم گفته این هفته من می یام خونه تون می مونم . ایشون اصلا راضی به یک شام و نهار نیست . باید بیاد بمونه . بدبختانه شوهرم امروز صبح می گه مثل اینکه تصمیم گرفته بعد از عید بره آمریکا . این هم یعنی ادامه داشتن بدبختی من .......

۱۰ روز پیش حلما ، دخترم ، نصفه شب دل درد گرفت . بماند که به ما چی گذشت . دخترم دو ساعت و ربع زیر عمل بود . زایده ای در روده از دوران جنینی باقی مونده بود و جذب نشده بود . ۵.۵ سانت در ۲ ، اندازه این زایده بود و به همین دلیل روده کوچک مقداری از روده بزرگ رو در خودش کشیده بود و در نتیجه آپاندیس رو مدفوع گرفته بود و عفونی شده بود . بچه عمل سختی رو گذروند و در حقیقت سه عمل در دو ساعت . هم زایده رو برداشتن ، هم به اصطلاح خودشون روده رو جا انداختن و هم آپاندیس عفونی و ملتهب رو برداشتن . خوب ، حال من و همسر گرامی رو که درک می کنید . و اما از مادر شوهر .

خانواده من از صبح در کنارم بودند یکی می اومد و اون یکی می رفت . تمام دوستانمون دورمون بودند تا این شرایط سخت رو بهتر بگذرونیم و اما مادر شوهر . صبح که من و همسر گرامی در حال ناراحتی و گریه زاری بودیم زنگ زد و به اصطلاح دلسوزی کرد و گریه زاری کرد به حال نوه ش .

ظهر که بچه توی اتاق عمل بود زنگ زده و به من می گه ببینم کی الان اونجاست ؟ کی قراره بیاد !!!! می خوام ببینم من هم می خواد بیام یا نه !!!!!!!‌

یعنی ایشون صلاح و مصلحت در نظر می گرفتن که لازم هست بیان بیمارستان و تو این شرایط کنار ما باشن یا نه ! که نیامدن .

فردای اون روز وقت ملاقات نیم ساعت ! آمدن و رفتن . همسر گرامی به من گفت من خانواده خودم رو می شناسم ابدا از وجود همچین زایده ای حرف نزن چون اینها اینقدر کوته فکرن که دوراز جون هزار درد بی درمون برای بچه م درمیارن و از وجود این زایده برای مادرم هم حرفی نزن .

نگو که زمانی که مادر شوهرم اونجا نشسته بودن دکتر برای مامانم توضیح می دادن و مادر شوهرم فهمیده زایده ای هم درکار بوده . بعد از رفتنش به من زنگ زده که جریان زایده چیه ؟ خوب من هم دیگه نتونستم ماست مالی کنم و براش توضیح دادم . می گن که بهت گفته باشم بعد که رفت و آمد ها تمام شد روی مریضی !!!! بچه ت سرپوش می ذاری صداشو هم درنمی یاری که کسی متوجه نشه !!!!! منو می گی داشتم از عصبانیت می مردم گفتم چطور مگه ؟؟؟؟ گفتن می دونی چیه آخه جلوی دهن مردم رو نمی شه گرفت . من هم منفجر شدم از عصبانیت و گفتم مردم غلط کردن هرکی بخواد انگی به بچه م بچسبونه تو دهنش می زنم . مردم حرف زیادی می زنن . به من جواب می دن : حالا که اونی که داره حرف زیادی می زنه تویی !!!!‌

تو این ۴ روزی که بچه بستری بود دیگه پا تو بیمارستان نگذاشتن . وقتی هم آوردیمش خونه ، هم باز نیومدن . چرا ؟‌چون مامان من اونجا بودن . نه که با هم مشکلی داشته باشن ها ، نه فقط مادر شوهر از من و خانواده م هیچ خوشش نمی یاد .

شب حلما بهانه می گرفت هم درد داشت و هم گرسنه بود و ما هم به خاطر رژیم خاصش نمی تونستیم بهش غذا بدیم . تصمیم گرفتیم زودتر بخوابیم تا بلکه این بچه آروم بگیره . تلفن رو کشیدیم و موبایل ها رو روی سایلنت گذاشتیم . ساعت ۸.۳۰ صبح همسر گرامی می گه مامانم زنگ زده بوده و برداشته به مامانش زنگ زده . مامانه گذاشته به داد و بیداد که هنوز خوابین ؟؟؟؟؟؟ ( توجه کنین که من در ۴ روز ، ۴ تا دو ساعت خوابیده بودم و همش بیمارستان بودم . ) شوهرم گفت خوب مامان ما ۴ روزه اصلا نخوابیدیم و جریان این بوده بچه بهانه می گرفته که خانم دست برنمی داره از داد و بیدادش و تلفن رو روی پسرش قطع می کنه به حدی که همسر گرامی از ناراحتی برای مامانم کلی درد و دل کرد که نباید بفهمه ما تو چه شرایطی هستیم ؟

فرداش زنگ زده به من که آره شما زن و شوهر نفهمین !!!‌ قدر لطف دیگران رو نمی دونین که بهتون زنگ می زنن و احوالپرسی می کنن . نمی فهمین که نگران بچه تون هستن !

از اون ور تلفن پشت تلفن که آره اگه احتیاج مالی دارین من دریغ نمی کنم . حالا دیشب همسر گرامی برای دوستمون اعتراف می کنه که از خجالت مردم ، تمام خانواده زنم دورمون بودن و مادر من یکبار اومده سر زده ، خودم مجبورش کردم !!!! ماست مالی کنه و به زنم زنگ بزنه بگه اگه پول همراهتون نیست من بیارم براتون !

ما بچه رو بهترین و گرونترین بیمارستان بردیم تا زیر نظر بهترین جراح باشه و خوب رسیدگی کنن و خرجش هم خیلی زیاد شد ، که همش صدقه سر بچه م و فدای یه تار موش ، اهمیتی نداره ، اما نصفه شبی پول تو خونه نداشتیم . صبح اول صبح مامانم و خواهرم با پول اومدن بیمارستان که مبادا ما تو این شرایط پول همراهمون نباشه . اما در آخر مادر شوهرم که همین دو هفته پیش زمینشو فروخته و ۱۸ میلیون نقد تو حسابش داره به شوهرم می گه من پولی ندارم بدم خواهرم ازم کمک خواسته برای بنایی خونه ش و من به اون پول دادم و برای تو دیگه ندارم .

امروز صبح هم به همسر گرامی سفارش می کنه که آره یادت باشه دختر خاله ت که آمریکا ازدواج کرده داره شنبه با شوهرش میاد و حتما دیدنشون بری . خاله ای که این همه بی احترامی به ما کرده و فقط لطف کرده یک زنگ زده که بچه حالش خوبه ؟ خدا روشکر ، خداحافظ . همسر گرامی هم می گه من احترام به کسی می گذارم که برای خانواده م ارزش قائل باشه بهش جواب می ده نمی دونم چرا من و خانواده م فلفل شدیم برای زن تو !!!!

خداییش من با اینها کارم به تیمارستان نکشه خیلیه . حالا خد اروشکر که می خوان تشریفشونو ببرن آمریکا .

در نهایت می دونین چی می شه روزی یکبار اعصاب شوهرم رو به هم می ریزه اونم تو خودش می ره و خودخوری می کنه و تا یه کم و زیاد تو زندگی پیش بیاد می خواد عصبانی بشه و یه جورایی سر ماخالی کنه . این همه ناراحتی باید یه جایی خالی بشه یا نه ؟ نتیجه این که هی این خانوم ابراز لطف می کنن و هی یه جورایی زندگی ما رو به هم می ریزن .

داشتم با خودم فکر می کردم که شاید من زیادی حساس شدم . دیروز تا حالا هی دارم با خودم تکرار می کنم ، آرام مواظب باش ، خودت هم پیر می شی . اگه تو هم این جوری شدی ؟ اگه فردا عروس داشتی و اون هم تمام کارهای تو در نظرش غیر قابل تحمل بود ؟؟؟‌ کاشکی خدا کمکمون کنه که هیچ وقت ، هیچ وقت اذیتی برای کسی نداشته باشیم . یه صدای دیگه تو سرم می گه ، آخه آدمی که همه جا می دونه با همه کس چطور رفتار کنه که کسی ناراحت نشه ، آدمی که اینقدر روشنه که اخبار روز رو دنبال می کنه و از همه اتفاقات دور وبرش باخبره و در موردش می تونه اظهار نظر کنه و از همه چیز سر در می آره و خیلی ادعای دانایی داره ، آدمی که برای خیلی ها راهنماست تو زندگیشون و راه و چاه نشونشون می ده ، یعنی تو این رفتار های ساده و پیش پا افتاده مونده و نمی دونه چطور باید رفتار کنه ؟ نچ ، باورم نمی شه . خودمم بدم میاد از این فکر ها و حرف های خاله زنکی ، اما فکر کنم زیادی دارم حرص می خورم و باید کمی خونسرد تر باشم .

مهمونی به خوبی برگزار شد . مادر شوهرم تازه ساعت ۶ عصر آمدند، نصف مهمون ها هنوز نیامده بودند . بعد از افطار در حالی که من تازه شروع کرده بودم به غذا خوردن و بغل دست مادر شوهرم نشسته بودم ، پسرعموی شوهرم رو کرده به مادر شوهرم و می گه ، زن عمو دست شما درد نکنه ، خیلی خوشمزه بود ،‌چقدر زحمت کشیده بودین !!!‌ مادر شوهرمم می گه ، خواهش می کنم قابل شما رو نداشت !!. حالا خودتون رو تصور کنین جای من ، قیافه م این طوری مات و مبهوت ، که إ ، پس من اینجا هویجم ؟ من بیچاره صبح تا حالا حمالی کردم از یکی دیگه تشکر می کنن و ایشون هم به روی خودشون نمی یارن ، نمی گه من پیش پای شما اومدم و کاری نکردم ؟؟؟؟ قیافه همسر گرامی دیدنی بود ، تا طرف این جوری گفت بعد از جواب مامانش و دیدن قیافه مات و مبهوت من لقمه تو گلوش گیر کرد و یه دفعه غش کرد از خنده !!! که با چشم غره من خنده ش بند اومد !!

یادم افتاد ، وقتی مادرشوهرم ۷ سال پیش رفت مکه و من بهش گفتم آش پشت پا درست می کنم ، باید به کیا بدم ، جوابم داد تو نمی خواد کاری بکنی ، زن برادرم می کنه ( یکیشونه آمریکاست و اون موقع ایران بود و با زبون چاخانش اینها رو برای خودش نگه داشته و یک خط در میون قهر و آشتین ! ) . بعد اینقدر احمق بودم که با وجود این حرفش ، آش رو درست کردم، خیر سرم می خواستم بگم عروس خوبه م . روزی که من آش درست کردم و به ۲۳ خانواده از دوست وفامیل و همسایه ، ( توجه کردین که چه کار سختیه دست تنها ، به ۲۳ تا خانواده آش دادن ؟ فقط با کمک های جانبی همسر گرامی ) آش دادم و زن دایی شوهرم اصلا نیومد بگه خرت به چند ، وقتی مادر شوهرم از مکه آمد ، محل هم به من نگذاشت رو کرد به زن برادرش و گفت راستی دستت درد نکنه آش درست کردی و دادی به همه ؟ اون موقع هم من حمالی کردم اون از یکی دیگه تشکر کرد .

***

در طول مهمونی بعد از این که آشپز خونه تمیز شد و من تازه اومدم نشستم ، همسر گرامی برام چایی آورد و یه دفعه جلو همه گفت ، اینم یه چای زعفرونی ! ( چاخان ) برای خانوم خودم . خانم خسته نباشی ، چیزی نگذشته بود که نیش بازم بسته شد ، چون صورت های یک وری اطرافیان رو دیدم و دختر عموی شوهرم که غمباد می گیره حرف نزنه گفت واااا برای همه چای معمولی ، برای خانومش زعفرونی !!! !‌ آره دیگه خانوم ، ما همه پسرهامون همین طور فهمیده و خوبن . !!

***

و اما مادر شوهر عزیز تر ازجان شب پیشمون موندن تا امروز صبح .

انگار به ما که می رسه ملاحظه کردن یادش میره . تا دیروقت که کار می کردیم و شب هم دیر خوابیدیم . صبح جمعه ساعت ۷.۳۰ با فریاد ، توجه کنین با فریاد ، از تو هال پسرشو صدا می کنه ، فلانی بلند شو صبح جمعه ای من می خوام برم قبرستون ، پاشو منو ببر !! من و همسر گرامی از خواب پریدیم و طبق معمول حرص خوردیم و حرص خوردیم . نمی دونم چرا هر بعداز ظهری هم که خونه مونه ، به محض این که من و همسر گرامی اعلام می کنیم می خوایم بریم بخوابیم ، اول که یکی دو دقیقه غر می زنن که شما همیشه خوابین !!!‌ یا راستشو بخواهین ، می فرمان ، بترکین !!!‌چقدر می خوابین !!‌و بعد یه دفعه تصمیم می گیرن تلویزیون ببینن و تا اونجایی که می تونن صدای تلویزیون روبلند می کنن . به حدی که همسر گرامی باید ۲۰۰ بار داد بزنه مامان توروقرآن یه کمی صدای اینو کم کن تا بتونیم کپه مرگمون رو بگذاریم .!!! و همسر گرامی به شدت معتقده داره عمدا می کنه و لج در میاره .

می گن آدم پیر می شه بچه می شه .

***

من به شدت به صدا حساسم و خواب بسیار سبکی دارم . به حدی که با یک صدای اضافه از خواب می پرم و اکثرا سردرد می گیرم و دیگه خوابم نمی بره . امروز صبح در حالی بیدار می شم که صدای باز وبسته شدن کشو رو می شنوم . بله مادر شوهر گرامی دارن دراور رو بازرسی می کنن !!!!!‌

متاسفانه این عادت همیشگیشونه ، خودم یک بار در حین بازرسی کمدم دستگیرشون کردم !!! گرچه همون موقع هم هیچی نگفتم و خودم رو زدم به خواب ! .

***

این چند روز رو نمی خواستم روزه برم و می دونستن هر روز هم که روزه می گیرم سحری بلند نمی شم چون حلما هم به صدا حساسه و بیدار می شه ، و گفته بودم بهشون حلما بد خواب می شه مجبورم نصفه شب بلند نشم . خودشون بلند شدن و اینقدر سر و صدا درست کردن از کوبیدن ظرف ها تو آشپرخونه به همدیگه گرفته تا در دستشویی ، که نصفه شبی من و همسر گرامی عصبانی ، تو تخت نشستیم و بر وبر از شدت عصبانیت وبی ملاحظه گی ایشون همدیگه رو نگاه می کنیم .

***

صبح هم که اعلام کردن من می خوام امشب برم احیاء و می خوام برم خونه خودم ، با ما راه افتادن و من وقتی رفتم پایین دیدم مطابق معمول رفتن نشستن جلو ، بدون اینکه اصلا به روی خودشون بیارن ، من هم دست بچه مو گرفتم و رفتم عقب ماشین نشستم !!

خلاصه که نمی دونم، به من بگین، من زیاد حساس شدم ، یا واقعا حق دارم ناراحت شم ؟؟؟؟

من قراره ۵ شنبه فردا ، مهمون داشته باشم ، فامیل شوهر . ۲۵ نفر . امشب تا ۹ خونه نیستم . فردا کارگر می یاد برای تمیز کردن خونه ، همسر گرامی هم خیلی کمک می کنه . اما کارهای اصلی با منه .حسابی اضطراب دارم تا این مهمونی به خوبی انجام شه . تا اینجاش مساله ای نیست . دو شب پیش در مجلس معارفه نوه عمه شوهرم ، مادر شوهر می فرمان ، آرام کیا رو می خوای دعوت کنی ؟ چرا این ها رو آره ؟ اون ها رو نه ؟ چی می خوای درست کنی ؟ و .......

مادر شوهر : ببین من هم باید مهمونی کنم . ولی اصلا حالشو ندارم !!. بیا فلانی هارو هم دعوت کن !

خوب فلانی ها کین ؟ دختر عموی شوهرمه که تا حالا هزار تا متلک به من پرونده و دلخوشی ازش ندارم ، هیچ رفت و آمدی هم نداریم مگر خونه کسی همو ببینیم . فقط یکبار به زور مادر شوهرم که می خواست ما باهم رفت و آمد داشه باشیم ، یک سر بهشون زدیم . اما مادر شوهرم خیلی دوستشون داره و گاهی سه روز سه روز خونه شون می مونه . بهشون گفتم به خدا من شب قبلش تا ۹ خونه نیستم . تازه برنامه مون هم جمعه بوده و به خاطر یکیشون انداختم ۵ شنبه و مجبورم اون روز هم نرم سرکار . مفصل هامم که درد داره و کار سنگین نمی تونم بکنم . همه اینهایی رو هم که دعوت می کنم ، چندین بار خونه شون رفتیم و دیگه خیلی ناجوره اگر دعوتشون نکنم .

منظورم این بود که توروخدا کسی رو اضافه نکنین که دیگه من بیچاره از پسش برنمی یام .

عاقبت دیشب زنگ زدن که ، آره من فلانی هارو دعوت کردم !!!!!!‌ ( بدون اینکه من روحم خبردار بشه و اون شب هم عدم تمایلم رو بهشون نشون داده بودم ) ، حلیم بادنجون و حلوا رو هم من میارم می خوام باهاتون تو مهمونی شریک شم !!!

نتیجه می دونین چی می شه ، مادر شوهرم باید مهمونی بده ، نمی ده ، چون من دارم مهمونی می کنم دیگه ، کافیه ، ایشون هم قصد دارن کمی خرج کنن بعد جلو جمع عنوان کنن که مهمون من و پسرم بودین ( سابقه شو دارم ، کارش تکراریه !!! )‌ .

لزومی نداره بخوان تو خرج شریک شن ، واقعا به نظرم من که مهمونی می دم ، دیگه این بنده خد ا نخواد دست تنها تو زحمت بیفته .

من با مهمون داشتنش مخالف نیستم ، اما از این که کسی تکلیف برام تعیین کنه بیزارم . مهم هم برام نیست که مادرشوهرم همه رو بندازه رو دوش من ، من که دارم آشپزی می کنم و کمی شو هم از بیرون قراره بیارم و به جایی بر نمی خوره . فقط از اینی که برام تکلیف روشن می کنن ، بر خلاف میلمون ، ناراحتم . مخصوصا که دو شب پیش هم تو مهمونی ، نا حق ، متلک خوردم و به خاطرش کلی عصبانیم . از همون دختر عمه مربوطه و فضول تو زندگی همه عروس های فامیل .

جالبیش اینجاست که می گن فلانی و فلانی (‌عروس و خواهر شوهر ) با هم قهرن ، به عروسه ( که با من دوست و صمیمیه ) بگو خواهر شوهرش ( همونی که مادر شوهرم باهاش خیلی جوره و خودش دعوتش کرده ) هست خونه تون ،بهش بگو اگه نمی خواد نیاد مهمونی !!!!‌

یعنی دقیقا همون کسی که من به خاطرش این مهمونی رو راه انداختم !!!

آخیش نوشتم ، راحت شدم ها .

اول بهتره با روحیات همسرم بیشتر آشنا بشین . آدمیه که اگر کاری از دستش بر بیاد برای کسی ، حتما انجام می ده . مخصوصا اگر خانواده خودش باشن . به حدی افراط می کنه که گاهی کاملا احساس می کنم داره ازش سوء استفاده می شه . مثلا دختر عمه ای داره که ازدواج نکرده و ۸-۴۷ ساله است . این دختر عمه خودش ماجراهایی داره که باید سر فرصت تعریف کنم . هر کاری تو خونه ش برای انجام دادن باشه ، به برادرش نمی گه به پسر دایی عزیز تر از جانش می گه و همسر گرامی بلد نیست نه بگه و سریع می دوه کارهاش رو انجام بده ، خوب تا یه حدیش اشکال نداره . نه که وظیفه بشه و ۲۴ ساعت ارد جدید داشته باشن . یک روز این دختر عمه زنگ زد که آره عمه مریضه و وقت دکتر داره و بیا با هم ببریمش دکتر . خوب ، همسر من هم سریع برنامه هاش رو جور کرد و رفت ، کی بود ؟ ماه رمضون پارسال . وقتی برگشته بودند اون یکی دخترعمه سفره انداخته بوده و به شوهرم تعارف می کنه افطار کن اینجا ، از طرفی همسر گرامی حلما رو هم برداشته بوده از مهد . خوب ، همچین موقعی انتظار داشتم شوهرم یک عذرخواهی کنه و بیاد از در بیرون . اما شوهر من یک عیب بسیار بزرگ داره . اونم اینه که به محض این که تو جمع خانواده گیر می کنه و دوره ش می کنن ، زبونش بند میاد . نه نمی تونه بگه . خوب یک افطار کوچولو کرده بود و برگشت خونه و من ناراحت بودم که درسته محبت دارن و تعارف کردن اما نباید اصرار می کردن و اونا اصرار کردن تو نباید می پذیرفتی و بدون زنت اونجا افطار کنی . ما یک خانواده ایم و باید با هم باشیم .

بار دوم زمانی بود که تازه یکماه از برگشتمون سر زندگی گذشته بود و هنوز زندگی رو روال عادیش نبود . دختر خاله شوهر از آمریکا اومد . خداوندا ، نمی دونین چه شخص مهمی می خواست بیاد ! یادمه اون روز مرخصی بودم ، چون آنفلوآنزای شدید شده بودم . خواب بودم اما مادر شوهر دیشبش بیچاره مون کرده بود بس که زنگ زده بود و خواسته بود حتما فردا شوهرم مرخصی بگیره و با سبد گل ! جلوی دختر خاله ش بره ( همسن شوهر منه و تازه ازدواج کرده ) . که خوب ، رفت . اما من ، با اینکه مریض بودم ، گناه کبیره مرتکب شده بودم که همچین شخصیت مهمی تشریف فرما شدن و من استقبالشون نرفتم . ظهر همسر گرامی زنگ زد که آره اگر بهتر شدی بیا ، اگه هم حالت خوب نیست بخواب و نیا ، ولی من مجبورم !!!! باشم . داشتم با شوهرم چونه می زدم که من حالم خوب نیست و صبح تاحالا نبودی الان بیا دنبالمون تا بریم گل بگیریم و بیایم . یا بیا خونه عصر با هم برگردیم . داشت می گفت زشته من بیام ! خودت آزانس بگیرو بیا . که مادرشوهر گوشی رو از دستش گرفت و گفت ، امروز دختر خاله پسرم اومده ، اونم نمی تونه مارو تنها بگذاره !!!! همه معطل تو نشستن !!! اگر قصد اومدن داری بیا گفتم بهت بگم که شوهرت نمی تونه بیاد دنبالت !!!!!!!

فهمیدم الان مادر و پسر دعواشون می شه و مطابق معمول مادرشوهر و خاله شوهر شروع می کنن به شستشوی شوهر من و بیچاره ش می کنن . باور کنین وقتی شروع می کنن تمام بند بند تن من می لرزه و اصلا نمی تونم حریفشون باشم .

خیلی از کار مادر شوهرم ناراحت شدم . بغض گلومو گرفته بود اما هرچی فکرکردم دیدم خدایا تازه این زندگی سرپا شده و اگر من نرم دوباره همه اینها دوره اش می کنن . باید هرجوریه برم . می دونستم الان دارن پدرشو در میارن و اونجا دعوا برپاست . سابقه شو داشتم . با مریضی و بی حالی رفتم گل خریدم و رفتم . وقتی رفتم فکر می کنین چی دیدم ؟؟؟

همه اون جمعیت تو قیافه نشسته بودن و نهار هم خورده بودند و میز نهار جمع نشده بود . مادر شوهرم که وقتی من با دسته گل وارد شدم ، ول کرد رفت تو آشپزخونه و جواب سلام درستی هم به من نداد . شوهرم هم عین اونایی که الان کسی شون رو از دست دادن !!!!‌ماتم گرفته نشسته بود یک گوشه . سریع دوزاریم افتاد که الان جنگ به پا بوده و مراسم شستشوی شوهرم داشته انجام می شده که من سر رسیدم . حالا یعنی نهار دعوت بودم . بماند که چقدر بهم برخورد . من با استخون درد ، نهار نخورده ، اینقدر هم عجله کرده بودم که برای بچه هم غذا نبرده بودم ، همون جا جلوی مادرشوهر خاله هه اشکم سرازیر شد . بماند که تا عصر چه طوری تحمل کردم و البته اینقدر عصبانی بودم که می تونستم سر شوهرم رو ببرم . اون هم هی جلو مامانش اینا میومد دور من و من بیشتر گریه م می گرفت . ولی حیف که اینقدر نمی تونست جلو خانواده ش بایسته و به حرفشون نره ، که کار به اینجا نکشه . همه ش هم می گه بین شماها گیر کردم . حالا هم همه ش فکر می کنم نمی تونه جلو مامانش اینا مقاومت کنه ، سعی می کنه یه جوری ماست مالی کنه .

خدا روشکر می کنم که الان خودش همین خاله ش اینا رو کنار گذاشته ، گرچه امیدوارم که اون یکی خاله از آمریکا نیاد و دوباره همه چیز رو به هم نزنه .

بله اونا هرموقع خواستن تونستن به نوعی مارو جدا از هم نگه دارن . می گم تازه الان زندگیم داره رنگ آرامش می بینه . الان خیلی خیلی بهتر شده همه چیز و امیدوارم ادامه دار باشه .

باز همسر گرامی از اون کارهایی کرد که هدفش بستن زبون منه !!!‌ کاملا واضحه ، چون تو این ۹ سال ، ۹۰۰ بار این رفتار همسر گرامی تکرار شده ، این که وقتی رفتارهایی سر می زنه که می شه ماست مالیشون کرد . به مامانش غر می زنه و وادارش می کنه ، به نوعی ، احترام زورکی رو به من بگذارن !!!

الان مادر شوهر زنگ زدن . گفتن: زنگ زدم دعوتت کنم ! ای وای اصلا بدون تو نمی شه و باید بیای . گفتم که ممنون سعی خودم رو می کنم ، تا ساعت ۸ کلاس دارم و ممکنه نتونم کنسل کنم ، ( گرچه اینو می دونستن ) ، اما سعی خودم رو می کنم .

جواب دادن : نه جون تو نمی شه !!! باید بیای ، اگه نیای به دلم می مونه !!!!!‌ تا ساعت ۸ صبر می کنیم !!!‌

عجیبه ها ، البته از این خبر ندارن که همسر گرامی متاسفانه یا خوشبختانه ، حرف رو دلش نمی مونه و عادت داره سیر تا پیاز همه چی رو برای من تعریف کنه . جالبه براتون بگم که وقتی مادر شوهرم هم زنگ می زنه احوال من و حلما رو نمی پرسه ، و همسر گرامی خیلی ساختگی می گه بله آرام هم خوبه حلما هم خوبه . خیلی سلام دارن خدمتتون !!!!‌ ، و خنده داره که خودش ناراحت می شه از این رفتار مامانش و با این که جلو من فیلم بازی می کنه ، بعد باز اصل ماجرا رو بروز می ده !!!!‌

خوب ، این دفعه فکر کنم باید برم ! چون اگه نرم این دفعه مادر شوهر زیادی آتو دستش میاد برای حرف زدن . نظرتون چیه ؟؟؟؟

می دونین حالا نتیجه چی می شه ؟ اگه باز نرم ، دیگه بهانه ای نیست ، نتیجه می شه مامان خوبه و عروس بده . یعنی مامان که دیگه احترامشو گذاشته ، دیگه من چه مرگمه !!!

نمی دونم اسم این رفتار رو باید بگذارم بی احترامی یا نه ؟ اینی که بعد از چندین ماه ( البته اینش مهم نیست ) بردارین پسرتو نو دعوت کنین که فردا برای افطار بیا خونه من ، می خوام تنها ببینمت !!‌ اما از دعوت کردن ، اومدنش فقط ، چون گفتن شوهرم از رستوران غذا بگیره ، اضافه کنین البته اگر خانومت اجازه ت می ده !!!! ( انگار که مثلا من باید اجازه بدم شوهرم جایی بره یا نره ، یا اون قراره اجازه بگیر باشه ) ، اون هم دقیقا روزی که من بعد از تموم شدن کارم کلاس دارم و مادر شوهرم هم می دونن . بچه کجاست ؟ بچه از ۸ صبح تا ۱۲.۳۰ خونه مامان جون ( مامان من ) ، بعد مهد ، دوباره از ۴.۳۰ تا ۸ شب که من بیام پیش مامان جون .

خوب ، همسرم اینو به من گفت ، البته با تمام صحبت هایی که بالا شد و مامانش گفته ، گفت من می خوام برم ، اما غذا که من قراره بگیرم ، تو کلاست رو تعطیل کن ، بچه رو بردار و بیا .

اما خوب ، من دارم فکر می کنم بعد از چند ماه حالا که یعنی ! دعوت کردن ، اون هم پسرشون رو تنها ، اعلام هم کردن که تنها بیا می خوام باهات تنها باشم ، من اصلا درسته که سرم رو بندازم زیر و برم ؟؟؟‌ خوب اگه می خواستن من باشم که حداقل می گذاشتن یک روزی که من خونه باشم ، یعنی ۵ روز دیگه ی هفته ، اما شوهرم که احساس کرد من ناراحت شدم ، می گه ، میل خودته ، دوست داری ، کلاس رو تعطیل کن و بیا بریم .

این درحالیه که اگر یک روز خودشون می خوان خونه ما بیان ، پسرشون باید جدا دعوت کنه ، من جدا دعوت کنم ، اول یه ۵ دقیقه ای ما خواهش تمنا کنیم ، تشریف بیارین ، و هی ایشون بگن نه ، حوصله ندارم و این ها ، بعد هم که میان هر روز می گن می خوام برم ، ولی نمیرن ، تا زمانی که حوصله شون سر بره .

حالا موندم که برم یا نرم !!!

عروسی رو که تا روز آخر اسفند سرکاره و تمام عیدهایی که مادر شوهر ایران بوده ، عروس ۷ نوع شیرینی رو میز مادر شوهر چیده ، به سفارش خودش ، و به امر مادر شوهر تمام تعطیلاتش رو خونه مادر شوهر بوده که ایشون کمک می خواد برای پذیرایی از مهمون هاش . خیلی عروس بدیه نه ؟ در عوض مداوم به پسرش یادآوری کنه که یادت باشه به خونواده زن نباید رو داد ! مبادا باهاشون صمیمی بشی ؟ پس من چی ؟ مگه این نیست که اون چیزی رو که برای خودت نمی پسندی برای دیگران هم نباید بپسندی ؟ مرگ خوبه برای همسایه ؟

به پسرت سفارش می کنی (‌به گفته خودش ) ، خونه خانواده زنت میری باید خودتو بگیری و صمیمی نشی ، اون وقت تازه عروس ۲۰ روزه ت ، وقتی خانه مادرشوهر مهمانیه و از صبح که رفتی خونشون ، تو ، آشپزی کردی ، میز چیدی ، پذیرایی کردی ، نقش یک کلفت رو به زیبایی ایفا کردی ، اون وقت دیگه اینقدر حرصت در بیاد که ببینی خانم مادر شوهر با همه مهمون ها دارن هر و هر می خندن از صبح ، اون وقت تو تازه عروس داری جای صابخونه همه کار می کنی ، موقع ظرف شستن ، بله ، من هم خرده شیشه دارم ، پیش خودم فکر کنم این چرا این طوری می کنه ، چرا یکی بلند نمی شه میزو جمع کنه ؟ تو هم بری خودتو تو اتاق ، معطل کنی بلکه یکی یک تکونی به خودش بده ، اگر مادر شوهر تو ، خدای نکرده ، زبونم لال ، بیاد جلوی مهمون ها که عمه و عروس و داماد های شوهرم هستن ، داد بزنه سر پسرش که واقعا زن پررویی داری ! به این دختره بگو از خونه من بره بیرون ، دختره پررو ول کرده رفته اتاق ، که مهمون های من بلند شن کار کنن . تو چه احساسی بهت دست می ده ‌؟ شوهرت بهش جواب بده و مادر شوهرت جلوی همه مهمون ها خودزنون و گریه زاری راه بندازه که ببینین پسره رو چطوری عوض کرده ! و حال تو بد بشه از فشار عصبی و دختر عمه شوهر بیاد تو رو مجبور کنه بری به خاطر رفتار زشتت از مادر شوهر معذرت خواهی کنی ؟؟؟؟؟؟؟

اسم این رفتار ها رو چی می گذاری ؟ غیر از یک ذات کثیف داشتن ؟ نه ، هرگز مادر من با عروس هاش چنین رفتاری نمی کنه ، وگرنه هرگز عروس هامون اینقدر به خونه مادرم رفت و آمد نمی کردن . اگر ارتباطشون با هم بد بود ، عروس ما به مادرم زنگ نمی زد بگه مامان غذای مورد علاقه مو درست کن می خوام از دست تو بخورم . و هزار دلیل دیگه که نشون می ده رابطه شون با هم خوبه .

نه عزیزم ، آدم ها با هم متفاوتند .

عروسی رو که آموخته ش از مادر ساده ش ، فقط سکوت کردن و تحمل کردن ظلم های دیگرون باشه ، و خوش بینی بیش از حد ، به حدی که همسرم سال دوم ازدواج می گفت ، من مادرم رو می شناسم نمی خوام تورو ببرم خونه ش زندگی کنیم ، و من با خوش بینی بیش از حد می گفتم بنده خدا مگه چکارمون داره ، تنهان ، من اگه مادر خودم بود نمی تونستم ازش راحت بگذرم . برم ، با این نیت برم ، و بعد کاری به سرم بیارن که برای تمام عمرم بس باشه ، اسم این رفتار ها بد بودن من یا مظلوم نماییم نیست .

بله من هم روزی مادر شوهر می شم ، بارها به همسرم گفتم امیدوارم خدا هیچ وقت به من فرصت ظلم کردن نده ، چون خودم خیلی زجر کشیدم .

نمی دونم برای شما پیش اومده یا نه ؟ مادر شما با متلک و گنده گویی ، اگه حتی شما چیزی بلد نباشین بهتون یاد می ده ؟

من اصلا قصد مظلوم نمایی ندارم ، اما به شدت معتقدم با نیت و هدفی که داشتم حقم نبود باهام این طور رفتار بشه . من هیچ پدر کشتگی به فامیل شوهر نداشتم . حتی بیشتر از فامیل خودم بهشون احترام گذاشتم . حتی بارها به این فکر کردم که اصلا من بد بودم ، آیا زن برادر مادرشوهرم که ۲۵ ساله ازدواج کرده ، و تمام این ۲۵ سال رو با هم قهر بودند و فقط دوسه بار برادرشون رو توی مراسم ختم فامیل دیدن و حتی به هم سلام علیک نکردن ، و همیشه هم مادر شوهرم می گه زن فلانی رو هم نمی خواستیم ! خودشون ولمون نکردن ! اون چی ؟

یا عروس و پسر همین خاله شوهرم که گزارشگر زندگی من بود و زبونش از نیش مار هم تیز تره ، حالا من عروس بدی بودم و در موردم گذشت کردن ، پسر اون چرا که دو ساله ازدواج کرده و بلافاصله هم بچه دار شدن ، پسرشون خونه مامانش زندگی می کنه ، عروس و بچه ش شهر خودشون ! زن و شوهر تو دو تا شهر جدا زندگی می کنن . چرا اون عروسه هم بده ؟ من به این فکر می کنم اصلا چرا همه عروس های فامیل شوهر من بد هستن و خودشون و پسرهاشون با گذشت و بی عیب ؟

جیغ جیغو جان ، عزیز دلم ، امیدوارم از نوشته هام ناراحت نشده باشی ، می دونم که تو نظر خودت رو دادی من هم فقط نظراتم رو گفتم . ممنون که نوشتی و نظرت رو دادی ، از ته دل آرزو می کنم همیشه خوش و خرم باشی تو زندگیت و همیشه رابطه تون خوب بمونه . ساروی کیجا جون تو هم اگه می بینی زیاده وراجی می کنم پستمو وردار خواهر !

در ضمن ایده وبلاگ داشتن مادر شوهر ها هم خیلی خیلی جالب بود . خوش باشین .